یارانه نوشت

همان گونه که کمابیش اطلاع دارید یکی از برنامه‌های دولت که سر اجرای آن کاسه چه کنم چه کنم دست گرفته است، حذف یارانه پردرآمدهاست. دولت می‌گوید علت این که انجام چنین کاری نزدیک یک سال عقب افتاده، این است که روش مناسبی برای شناسایی پردرآمدها و کسانی که به یارانه نیازی ندارند، ندارد.
از باب کمک به دولت و باز کردن گره کارش، پیشنهادی به ذهن نخودی بنده رسیده که با خود گفتم شاید بد نباشد آن را طرح کنم. فقط یک راهکار ساده که چه بسا ممکن است از سادگی آن خنده کنید:
کلیه وزیران و معاونان آن‌ها در همه دولت‌های پس از انقلاب، کلیه نمایندگان مجلس در همه ادوار پس از انقلاب، همه استانداران و معاونان‌ پرشمارشان در سراسر کشور، همه مدیران دولتی و همه معاونان مدیران دولتی در سراسر کشور، اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها، قاضی دادگاه‌ها و مدیران و معاونان دادگستری‌ها و... از جمله کسانی‌اند که میزان دریافتی‌شان از دولت هم معلوم است و هم زیاد. خودتان بررسی کنید هر یک از بانک‌های دولتی (و همین طور خصوصی) در سراسر ایران چند شعبه دارند؛ بدیهی است که هر شعبه طی سال های اخیر چندین مدیر و معاون به خودش دیده است که حقوق بالایی گرفته و می‌گیرند. اداره‌های دولتی هم که روز به روز بر تعدادشان اضافه می شود همین طور. از آن جایی که هر مدیر یا معاونی دستکم یک خانواده سه چهار نفری را نان می دهد، این فهرست بلند بالا را ضربدر سه یا چهار کنید تا آمار واقعی کسانی که مستحق دریافت یارانه نیستند، به دست آید. البته پزشکان متخصص (و حتا عمومی) را که جملگی پول پارو می‌کنند، می شود به این فهرست اضافه کرد.
دولت می‌تواند بدون این که دست به دامن کارشناسان اقتصادی که هِر را از نِر تمیز بدهند، بشود و بدون این که خودش را به زحمت بیندازد و در حساب‌های بانکی مردم سرک بکشد یا هر کار بیهوده دیگر، بهتر است از خودش شروع کند. هر چه باشد بالاخره فهرست جیره‌خوارهای خودش را که دارد. شما فکر می‌کنید در ایران وزیر و معاون وزیر و نماینده مجلس و مدیر کل و رئیس و معاون و مشاور و چه و چه در سازمان‌ها و اداره‌های دولتی که الا ما شاء ا... تعدادشان سر به فلک می‌گذارد، کم داریم؟ اگر دولت این شهامت را داشته باشد که یارانه چنین افرادی را حذف کند به هدف خودش که همانا حذف یارانه حدود 10 میلیون نفر از یارانه‌بگیران است، خواهد رسید و شاید هم فراتر از آن.
اما از قدیم گفته اند این که یک آدم یا در مقیاس بزرگتر یک دولت، یک سوزن به خودش بزند و یک جوالدوز به دیگران، همیشه سخت بوده است.

/ 0 نظر / 22 بازدید