زنبور در قرآن

چند روز پیش که در حال ورق زدن و تماشای عکس‌های کتاب زیست‌شناسی سال سوم متوسطه (چاپ 93) بودم، نوشته زیر که پشت جلد کتاب آمده بود، توجهم را جلب کرد:

قرآن کریم در آیه‌های 68 و 69 سوره نحل ضمن اشاره به خانه‌سازی زنبور عسل و استفاده آن از شهد گل‌ها، فواید پرشمار عسل را با این جمله که در عسل برای مردم شفا وجود دارد، بیان کرده است. اندکی بیندیشیم چرا در این آیه‌ها برای زنبور عسل فعل و ضمیر مونث به کار رفته است؟

خواندن این نوشته کوتاه انگیزه‌ای شد برای جستجو در دنیای مجازی و رسیدن به پاسخی که تا به حال نمی‌دانستم:
در هر دو آیه یادشده با ضمیر مونث به زنبور عسل اشاره شده است و قرآن برای توصیف، فعل مؤنث به کار می‌برد. بدین معنا که زنبوری که خانه را به جستجوی غذا ترک می‌کند، ماده است.
این که قرآن‌ کریم ضمیر مفرد مونث را برای خطاب انتخاب کرده است، اگر معجزه نباشد از شگفتی‌های علمی قرآن است؛ زیرا همه فعالیت‌های کندو توسط جنس ماده انجام می‌شود و نرها فقط نقش بارور سازی ملکه را به عهده دارند آن هم از چندین نری که به وجود می‌آیند یکی از آن‌ها کافی است. محوریت این اجتماع با ملکه می‌باشد و زنبورهای کارگری که در این آیه جهت خانه‌سازی و تولید عسل خطاب شده‌اند از ماده‌های عقیم هستند. همه این‌ها در حالی است که حدود ده قرن بعد، زیست‌شناس سوئدی به نام کارل لینه کشف کرد که زنبورهای کارگر، ماده هستند و حتا امروزه تنها کارشناسان خبره می‌توانند زنبور نـر و ماده را از هم بازشناسند.

.....................................................

آن چه که درباه قرآن در این وبلاگ آمده:

1) طنز در قرآن

2) گفتمان

3) راز تار تارتنک

/ 0 نظر / 211 بازدید