غم همیشه

وقتی بمیرم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد
نه جایی به خاطرم تعطیل می‌شود
نه در اخبار حرفی زده می‌شود
نه خیابانی بسته می‌شود
و نه در تقویم خطی به اسمم نوشته می‌شود
تنها موهای مادرم کمی سپید‌تر می‌شود
و پدرم کمی شکسته‌تر
اقواممان چند روز آسوده از کار.
دوستانم بعد از خاکسپاری موقع خوردن کباب،
آرام آرام خنده‌هایشان شروع می‌شود.
راستی، عشق قدیمم را بگو
او هم با خنده‌هایش در آغوش دیگری، مرا از یاد می‌برد.
من فقط تنها گورکنی را خسته می‌کنم
و مداحی که الکی از خوبی‌های نداشته‌ام می‌گوید
و اشک تمساح می‌ریزد
و در آخر
من می‌مانم و گورستان سرد و تاریک و غم همیشگی‌ام که همراهم می‌ماند.

«زنده یاد حسین پناهی»

/ 0 نظر / 29 بازدید