saeid online

مقدمه‌ای بر مبانی دو دره‌بازی

۱) ده دقیقه دیر در کلاس حاضر شوید؛ از آن طرف هم اگر به بهانه‌های واهی حتا نیم ساعت زودتر کلاس را تعطیل کنید، نه تنها هیچ اتفاقی نمی‌افتد بلکه دیگران را هم خوشحال می‌کنید.

۲) به هیچ عنوان حضور و غیاب را فراموش نکنید، آن هم با یک ریتم خاص؛ با این کار اسباب آشنایی دانشجویان را با یکدیگر فراهم می‌کنید.

۳) اگر شما استاد تجزیه هستید باید بدانید که شیمی تجزیه = تیتراسیون، نام تیتراسیون هم ارلن و بورت را در ذهن تداعی می‌کند. بنا بر این هنگام درس دادن مدتی از وقت کلاس را صرف نقاشی یک بورت کنید. مهم نیست که این بورت شبیه چیست، مهم این‌است که شما با این کار، تجسم بهتری از شیمی تجزیه در ذهن فراگیران ایجاد می‌کنید و با به‌کارگیری عناصر بصری از روشهای نوین آموزشی نیز بهره می‌گیرید.

۴) چه چیزی بهتر از اینکه شما یک سفر به خارج داشته باشید. (مهم نیست به کجا) در این جاست که نیمی از مشکلات شما حل می‌شود. استاد عزیز! شما می‌توانید با بازگویی خاطرات و همچنین سوتیهایی که در خارج داده‌اید، بخش عمده‌ای از وقت کلاس را تلف کنید. در بازگویی خاطرات، خود را خیلی دقیق و نکته‌سنج نشان دهید تا دیگران به عمق بینش و نگاه شما پی ببرند.

۵) دو دره‌بازی خود را موجه نشان بدهید؛ برای مثال وانمود کنید که خسته و کسل هستید تا دل دانشجویان به حال شما بسوزد و به نتایج موفقیت‌آمیز بیشتری دست یابید.

۶) از «الهه دو دره‌بازی» کمک بگیرید؛ البته سالهای سال باید از جان و دل مرید ایشان باشید تا بتوانید شمه‌ای از یافته‌ها و داشته‌های مرشد خود را اجرا کنید.

۷) هر کلمه‌ای (word) که بر زبان گهربارتان جاری کردید، معادل انگلیسی آن‌را فراموش نکنید، (Please speak English) با انجام این دستور ساده (simple instruction)حجم جفنگیات شما، خود بخود (automatticly) دو برابر می‌شود.

۸) از دانشجویان خود بخواهید بروند پژوهش کنند و مقاله از اینترنت بگیرند و بیایند همچون گاوی که محتویات شکم خود را نشخوار می‌کند، کنفرانس بدهند. اینکه این کنفرانسها چیزی بر معلومات دیگران اضافه می‌کنند یا نه، پیش خودمان بماند.

۹) این مورد آخر به بخت و اقبال شما بستگی دارد. اگر در کلاسهای شما موزاییکها و کاشی‌هایی باشند که هی سوال بپرسند و هی سوال بپرسند و شما هم هی جواب بی‌ربط بدهید و هی جواب بی‌ربط بدهید، کار تمام است.

   + سعید ; ۱:٥٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٩ امرداد ۱۳۸٤
    پيامهاي ديگران ()