saeid online

حاج رضا. مردی که باید از نو شناخت

دیشب اتفاقی بر من گذشت که پس از سال‌ها دوری از فضای دانشگاه، دوباره حال و هوای آن وقتها بر من مستولی (یا مصتولا یا مسطولی یا...) گشت. دیشب حاج رضا بر ما مرام گسیل داشت و با تماسی تلفنی ما را چونان همیشه، از خجالت آب کرد و به اعماق زمین فرستاد. حاج رضا طی این تماس، بر طبق روال گذشته جملات دلنشین خود را با نام خداوند آغاز نمود و پس از حمد و ثنای حق، این بنده حقیر را با ذکر جملات قصار و نورانی در باب آیین تعهد و تاهل و روابط ظریف انسانی بس مستفیض نمود. ایشان سپس با برشمردن فضائل و سیر تکامل شغلی و سازمانی خویش، به شکلی بسیار ملیح ما را به ملکوت روانه فرمود و چون همیشه ثابت کرد که مرد عمل است. ما دلدادگان شیمی ٧٩ که از ازل شیفته کمالات حاج رضا بوده و کمافی السابق خواهیم بود، هر چه تلاش می کنیم که نمیتوانیم گوشه‌ای از این همه معرفت را درک کنیم. درک ما فقط در حد توان سخیف خودمان است. زیرا تازه ملتفت شده‌ایم که حاجی چه دل بزرگ و پر محبتی دارد و چه کارها بلد است.  
خلاصه این که یک ساعت تمام گوش جان سپردیم به حاجی عزیز و ما هم در حد فهم خودمان چیزهایی سر هم کردیم تا حاجی هم به درست تربیت کردن ما امیدوار شود، چه اینکه همه دانش آموختگان شیمی ٧٩ به نوعی تربیت شدگان مکتب حاج رضا هستند و به نوعی وامدار مرام و معرفت عجیبش (حذف به قرینه لفظی).
البته چند نکته هم رد و بدل شد که بدلیل مسائل امنیتی و حیثیتی فعلا از عنوان کردنشان معذوریم.
در پایان هم با کسب اجازه از محضر ایشان، قرار شد چکیده ای از فرمایشات یک ساعته حاجی را در وبلاگ بنویسم که ایشان هم چون همیشه شرمنده فرمودند ما را.
والسلام من اتبع الهدی 

   + سعید ; ٥:٠٥ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢۳ بهمن ۱۳۸٧
    پيامهاي ديگران ()