saeid online

ایران چی کارش می‌کنه...

می‌دانم که همه شما می‌دانید نتیجه بازی ایران و مکزیک چند چند شده و بنابراین با توجه به معیارهای عقلی و منطقی و شرعی نیازی به گفتن آن نیست. چون از در و دیوار این مملکت، فوتبال در حال باریدن هست، گفتم شاید نیازی به نوشتن در این باره نباشد. اما نوشته‌ زیر را که به قلم ا. ن.ب.و.ی است، پیشنهاد می‌کنم:

  • اگر پیروز شده بودیم!
    ایران چی کارش کرده، سوراخ سوراخش کرده
    باز هم روح خفته ایرانی به خود آمد و فرزندان کورش و داریوش با قدرت نشان دادند که پرچم پرافتخار ایران عزیز را با وجود همه مشکلات بر بامهای افتخارات جهان برمی‌افرازند. ایران که در رده‌بندی فیفا تیم 23 جدول است، توانست با افتخار و سربلندی و غیرت و جوانمردی بازیکنان خود، تیم 14 جدول یعنی مکزیک را شکست دهد و ثابت کند که پشت همه این رده‌بندیها دستهای قدرتمندان مستکبری است که هرچه می‌خواهند می‌کنند و جز در میدان نبرد و مبارزه نمی‌توان مشت محکمی به دهان آنان زد.
    در راستای پیروزی تیم ملی ایران بر تیم مکزیک، محمود احمدی‌نژاد، اعلام کرد که برای پیروزی تیم ملی دعا کرده است و این پیروزی را حاصل باور ایرانیان به خودباوری و توانایی ایرانیان در دستیابی به قله‌های افتخار از جمله دفاع از انرژی هسته‌ای به عنوان حق مسلم ملت دانستند. ریاست مجلس نیز در پیامی جداگانه پیروزی تیم ایران بر مکزیک را حاصل وحدت و همدلی میان بازیکنان و روسای فدراسیون و مربی نام‌آشنای آن دانست.
    بلافاصله پس از سوت پایان بازی و اعلام پیروزی پرافتخار تیم ایران، مردم تمام شهرهای ایران به خیابان ریختند. در تهران میلیونها ایرانی درحالی که پرچم سه رنگ ایران را در دست داشتند و بوق می‌زدند، مورد حمله پلیس قرار گرفتند. شهر تهران امروز یکسره خنده و شادی بود و مردم یک بار دیگر پس از دستیابی به انرژی هسته‌ای، به حق دیگر این ملت که همانا دستیابی به جام جهانی است دست یافتند. مردم فریاد می‌زدند: ایران چی کارش کرده، سوراخ سوراخش کرده و در حالی که عکسهای علی دایی و مهدوی‌کیا را در دست داشتند تا پاسی از نیمه شب به جشن پیروزی ادامه دادند.
    استاد شنبلیله مفسر ورزشی کشورمان، پیروزی ایران را حاصل کار مربی حرفه‌ای کشور، حضور قدرتمند علی دایی، مهدوی‌کیا و کریمی دانست و اعلام کرد وجود برخی اشتباهات توسط دروازه‌بان قدرتمند تیم ملی طبیعی است و این، نمک بازی است. استاد شنبلیله گفت: تعویض نشدن بازیکنان در نیمه دوم سبب شد تا تیم بتواند در بهترین حالت به بازی ادامه دهد. وی گفت: با این پیروزی، اگر تیم پرتقال با نتیجه سه بر صفر از آنگولا ببازد و ما با نتیجه یک بر صفر از پرتقال ببازیم و به آنگولا هم هفت گل بزنیم به عنوان تیم اول گروه D صعود می‌کنیم و راهی طولانی ولی لذت‌بخش را تا رسیدن به جام در پیش خواهیم داشت.
    همچنین علی دایی، کاپیتان قدرتمند ایران این پیروزی را حاصل کار تیمی و بویژه کار هاشمیان و علی کریمی دانست. علی کریمی گفت این پیروزی را مدیون مهدوی‌کیا هستیم، اما مهدوی‌کیا گفت که اگر میرزاپور در دروازه نبود، ما شکست می‌خوردیم.
    و اینک به این پرسش پاسخ دهیم که چرا ما پیروز شدیم؟
    1) تعویض نشدن بازیکنان تیم در نیمه دوم عامل پیروزی بود.
    2) حضور علی دایی در تیم و محور بودن او به عنوان هماهنگ‌کننده تیم عامل پیروزی بود.
    3) حمایت دولت و مجلس از تیم ملی، تیم را در موقعیت سیاسی قدرتمندی قرار داد.
    4) تشویق تماشاگران ایرانی از تیم ملی بسیار هماهنگ و عالی بود.
    5) بازی دفاعی خوب و استفاده به موقع از ضد حمله‌ها عامل پیروزی بود.

 

  • حالا که شکست خوردیم:
    باختیم، اما می بریم.
    شکست در برابر تیم پرقدرتی مانند مکزیک برای تیم ایران طبیعی است، طبیعی است که ما به عنوان تیم ۲۳‌ام از تیم رده 14 جدول مانند مکزیک ببازیم، اما ما ایرانیان همیشه زمانی که احساس کنیم باید پیروز شویم، پیروز خواهیم شد. چنین احساسی را ما در برابر مکزیک نداشتیم، اما در برابر پرتقال که جز فیگو و رونالدو کسی را ندارد و تیم کم‌تحرکی است قطعا پیروز خواهیم شد. ما هفتاد دقیقه دویدیم، اما داوری مغرضانه ایتالیاییهایی که ضدیت خود را با ایران نشان داده‌اند و تجمع علیه ایرانیان همزمان با بازی، دست به دست هم داد و اگر چه شکست خوردیم، اما نشان دادیم که حتا در مقابل تیمی مانند مکزیک هم می‌توانیم تا هفتاد دقیقه محکم بایستیم؛ در بازی پرتقال چهره دیگری از ایران آشکار خواهد شد. این شکست مقدمه یک پیروزی بزرگ است.
    در راستای شکست تیم ملی ایران از مکزیک، محمود احمدی‌‌نژاد اعلام کرد که بزودی از استانهای کرمان و یزد دیدار می‌کند و گفت که چون چشمهایش بخاطر عزاداری درد می‌کند موفق به دیدن بازی ایران و مکزیک نشده و نتیجه بازی را در تماس تلفنی با هوگو چاوز از وی خواهد پرسید. ریاست مجلس نیز اعلام کرد که مکزیک یکی از قربانیان سیاستهای آمریکاست و با توجه به اینکه دولت مستکبر آمریکا تصمیم به اخراج کارگران مکزیکی گرفته است، تیم ملی ایران نمی‌خواست مشکلی بر مشکلات این کشور دوست و برادر اضافه کند، وی گفت: اما ما هرگز فراموش نمی‌کنیم که پرتقالیها اولین استعمارگرانی بودند که به ایران حمله کردند و بزودی انتقام آنها را خواهیم گرفت. وی گفت شکست تیم ایران از مکزیک به دلیل استفاده از مربی بیگانه بوده و ما باید از مربیان نام‌آشنای ایرانی استفاده کنیم.
    در پی اعلام خبر شکست تیم ملی ایران از مکزیک مردم قهرمان ایران از خیابانها بیرون آمدند و به مهمانی رفتند. گروههایی از مردم اعلام کردند که یکی از زشت‌ترین کارهای دنیا این است که وقتی تیم ملی کشور پیروز می‌شود، مردم به خیابان بیایند و رفتارهای خلاف قاعده کنند. نیروی انتظامی ضمن ابراز ناراحتی از شکست تیم ملی اعلام کرد که این نیرو از شادمانی جمعی مردم حمایت می‌کند. اما در صورتی که ایران از پرتقال ببرد با کسانی که به خیابان بیایند برخورد شدید خواهد شد.
    استاد شنبلیله مفسر ورزشی کشورمان شکست ایران از مکزیک را حاصل برنامه مربی غیرحرفه‌ای کشور، حضور ضعیف علی دایی، حضور کمرنگ مهدوی‌کیا و بازی آشفته علی کریمی دانست و اعلام کرد وجود برخی اشتباهات توسط دروازه‌بان پر اشتباه تیم ملی غیرطبیعی است و سبب شکست تیم ملی شده است. استاد شنبلیله گفت: با این شکست از مکزیک، چون تیم پرتقال با نتیجه سه بر صفر از آنگولا می‌بازد و ما با نتیجه دو بر صفر از پرتقال می‌بریم و به آنگولا هم پنج گل می‌زنیم و مکزیک و پرتقال هم مساوی می‌کنند، ما به عنوان تیم اول گروه D صعود می کنیم و راهی دراز ولی پر زحمت را تا رسیدن به جام در پیش خواهیم داشت.
    همچنین علی دایی، کاپیتان قدرتمند ایران این شکست را حاصل اشتباه دفاع و دروازه‌بان دانست. کریمی گفت علی دایی باید بهتر بازی می کرد، اما میرزاپور گفت که مربی تیم، اشتباهات سهمناکی کرد.
    و اینک به این پرسش پاسخ دهیم که چرا ما شکست خوردیم؟
    1) تعویض نشدن بازیکنان تیم در نیمه دوم عامل شکست بود.
    2) حضور علی دایی در تیم و محور بودن او به عنوان هماهنگ‌کننده تیم عامل شکست بود.
    3) حمایت دولت و مجلس از تیم ملی، باعث موقعیت ضعیف تیم شد.
    4) تشویق تماشاگران ایرانی از تیم ملی بسیار ضعیف و بد بود.
    5) بازی دفاعی و استفاده نکردن به موقع از ضدحمله‌ها عامل شکست بود.

   + سعید ; ٤:٠۳ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٢ خرداد ۱۳۸٥
    پيامهاي ديگران ()