saeid online

شکلک‌ها‌


با چنین صورت که از معنی پر است
سخــــت بی‌معنـــی بود صـــورتگری
سیف فرغانی

 
 
تصور کنید که در خیال‌پردازی و ملغمه‌ای از سنت و تجدد، برای هر یک از شکلکهای یاهو یا همان Emoticons شعری متصور شد! برای هر شکلک یک بیت آورده شده است. ببینیم چه مطایبه‌ای از کار درمی‌آید:

 
ز جان شیرین‌تری ای چشمه‌ی نوش
سزد گر گیرمت چون جـــان در آغوش
نظامی 
 ----------------
لبخنـــد معاوضــــه کــن با جان شهریار
تا من به شوق این دهم و آن ستانمـت
شهریار 
 ----------------
چگونه شاد شود اندرون غمگینم؟
به اختیار که از اختیار بیرون است
حافظ 
 ----------------
به چشمک این همه مژگان به هم مزن یارا
کـه ایــن دو فتـــنه به هم می‌زنند دنیــــا را
شهریار 
----------------
گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن
ما را به هیچ، صاحب عمر دوباره کن
فروغی بسطامی 
 ----------------
خیال حـــــــوصله بحر مــــی‌پــزد هیهات
چه‌هاست در سر این قطره محال‌اندیش
حافظ 
---------------
عجب عجب که برون آمدی به پرسش من
ببین ببـــین که چه بـــی‌طاقتم ز شیدایی
مولانا  
----------------
آرامِ دل غمگین، جز دوست کسی مگزین
فی‌الجمله همه او بین، زیرا همه او دیدم
فخرالدین عراقی  
----------------

منم شرمنده زین یاری که کردی
هـمین باشـــد وفاداری که کردی
وحشی بافقی
 ----------------
بده یک بوسه تا ده واستانی
از این به چون بود بازارگانی!؟
نظامی 
----------------
ما را همین بس است که داریم درد عشق
مقصود مــــا ز وصل تو بوس و کنار نیـــست
عبید زاکانی  
----------------

چندین شکستِ کار من دلشکسته چیست؟
ای هــــــرزه‌گـــــــرد مگر نیست کــــــار دگرت؟
وحشی بافقی  
----------------

مرا هجران گسست از هم، رگ و بند
مرا شمشــــیر زد گیتی، تو را مشت
پروین اعتصامی  
----------------
گفتی تو نه گوشی () که سخن گویمت از عشق
ای نادره گفتار کجا گوش‌تر از من؟
شهریار 
 ----------------

آخرالامر گل کوزه‌گــران خواهی شــد
حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی
حافظ
----------------
جمالش کرد حیرانم، چه ماه است آن نمی‌دانم
که چشـم از کشـــف ماهیت، نمی‌بندد تأمل را
اوحدی مراغه‌ای
----------------
کی توان حق گفت جز زیر لحاف
با تــو ای خشــم‌آور آتش‌سجاف!
مولانا
----------------
دریا و کوه در ره و من خســته و ضعیف
ای خضر پی‌خجسته مدد کن به همتم
حافظ
----------------
در راه عشق وسوسه‌ی اهرمن بسی است
پیــــش آی گوش دل به پــیــام ســروش کـن
حافظ
----------------
خواهم از گریه دهم خانه به سیلاب امشب
دوستــــــان را خــبر از چشم پـــــرآبم مکنید
محتشم کاشانی
----------------

می می‌کشیم و خنده‌ی مستانه می‌زنیم
با ایــن دو روزه‌ی عمــــر چه‌ها می‌کنیم ما
صائب تبریزی
----------------
به حال سعدی بیچاره قهقهه چه زنی
که چاره در غم تو، های های می‌داند
سعدی
----------------

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
زنــهار از این بیــابان وین راه بی‌نـهایت
حافظ
----------------

تو را زین پس جز فرشته نخوانم
ازیـــرا کـــه تو آدمــی را نمــانی!
فرخی سیستانی
----------------
آن دگــر گفـــت ای گروه زرپرســت
جمله خاصیت مرا چشم اندرست
مولانا
----------------

مکـــن از خـــواب بیـــدارم خـدا را
که دارم خلوتی خوش با خیالش
حافظ
----------------
خـواب مرگم باد اگــــر دور از تو خــــوابم آرزوست
خون خورم بی‌چشم مستت گر شرابم آرزوست
اهلی شیرازی
----------------

چون نماید به تو این دولـت روی
رو در آن آر و به کس هیچ مگوی
جامی
----------------

نمی‌دانم که دردم را سبب چیست؟
همی دانم که درمــــانم تویـــی بس
اوحدی مراغه‌ای
----------------

گر بــــدی گفت حســــودی و رفیقی رنجـــــید
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم
حافظ
----------------
ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم
غم هجــران تو را چاره ز جایی بکــنیم
حافظ
----------------
آه از راه مـــحبت کـــــه چه بی‌پــــــایان است
با دو منزل که یکی وصل و یکی هجران است
صیدی
----------------

مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
عجب کاری بـــــــرای مردم بیـــکار پیدا شد!
صائب تبریزی
----------------
رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز
تا داد خود از کهــــتر و مهتر بــــستانی
انوری
----------------

گر به خشم است و گر به عین رضا
نگهــی باز کــــن که منـــتظــــــــریم
سعدی
----------------
من مریـــض درد عصیانم که درمانم تویـی
دردمند این‌چنین محتاج درمان شماست!
محتشم کاشانی
----------------

من چون نزنم دست که پابند منی
چون پای نکوبم که تویی دست‌زنان
مولانا
----------------
حباب‌وار براندازم از روی نشـاط کلاه
اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد
حافظ
----------------
مرا که سحر سخن در جهان همه رفته است
ز سحر چشـــم تو بیچاره مانده‌ام مســـــحور
سعدی
----------------

این بدان گفتم که تا هر بی‌فروغ
کم زند در عشـق مــــا لاف دروغ
عطار
----------------

مجلس تمام گشت و به پایان رسید عمر
ما همچنان در اول وصــــف تو مانـــــده‌ایم
حافظ
----------------

ای غایب از نظر به خدا می‌سپــــارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت
حافظ
----------------
این هم آخری:


اتل متل توتوله
گاو حسن چه جوره!

   + سعید ; ٧:۳۱ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸٤
    پيامهاي ديگران ()