saeid online

بهانه

زمان: نیمه‌شب.
مکان: یک باغتالار در نزدیکی شهر، سر سفره شام.
مناسبت: مجلس عروسی.
شام: پلوی ساده، پلو شوید باقالی، قزل‌آلای سرخ‌شده، کباب کوبیده، جوجه کباب، کباب حسینی، خورش فسنجان، خورش بادمجان (یا شاید خورش آلوچه)، بره درسته.
نوشیدنی: دوغ و نوشابه.
دسـر: خورش ماست، کشک و بادمجان، سالاد کالباس، سالاد قارچ، سالاد مرغ، سالاد شیرازی، ژله رنگین‌کمان، ژله میوه‌ای، ژله شکلاتی، ژله بستنی و یکی دو دسر دیگر که تا به حال نه اسم‌شان را شنیده بودم و نه خورده بودم.
سوال:
با توجه به این که گنجایش معده آدمیزاد حدود یک لیتر است و یکچهارم آن باید سرخالی بماند و البته، قبل از شام نیز توسط مقادیر نامعدود و نامحدودی از میوه و شربت و شیرینی پـر شده است، هدف از ارائه این همه غذا چه می‌تواند باشد؟
الف) اطمینان از این که میهمانان با شکم سیر و پـر به خانه برمی‌گردند.
ب) نمایش تنوع و گوناگونی غذاهای ایرانی در یک مجلس عروسی.
ج) جامه عمل پوشاندن به شعار "ما نیز می‌توانیم".
د) ولخرجی، تجمل‌گرایی و فخرفروشی.

 

.........................................
پی‌نوشت:
آدم‌های بزرگ قامتشان بلندتر نیست، خانه‌شان بزرگتر نیست، ثروت‌شان بیشتر نیست، آن‌ها قلبی بزرگ و نگاهی بلند دارند.

   + سعید ; ٦:٥۸ ‎ب.ظ ; شنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٤
    پيامهاي ديگران ()