saeid online

خوش باشید.

در عین تنگدستی، در عیش کوش و مستی

کین کیمیای هستی، قارون کند گدا را

   + سعید ; ٧:۱۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٢
comment نظرات ()

شاه و امام

در ویکی‌پدیا (+) مشغول خواندن زندگی‌نامه محمدرضا پهلوی بودم که در بخش "جنگ جهانی دوم و پیامدهای آن" آمده بود:

... هنگامی که سه مرد قدرتمند آن روزگار (وینستون چرچیل، فرانکلین روزولت و ژوزف استالین) برای شرکت در کنفرانس تهران به تهران رفتند، میزبانی شاه را نپذیرفتند و در سفارت‌های خود اقامت کردند. تنها استالین بود که به دیدار وی رفت. شاه جوان ناچار شد برای ملاقات با چرچیل و روزولت، به سفارت شوروی (که محل کنفرانس بود) برود. او از این‌ که این‌گونه تحقیر شد، رنجید و این رنجش هرگز التیام نیافت...

راستش، با خواندن هیچ‌انگاری سه مقام قدرتمند آن روزگار نسبت به بلندپایه‌ترین مقام آن روزهای ایران، من هم رنجیده‌خاطر شدم و حال بد آن روزهای شاه به من نیز دست داد. کمی تا قسمتی هم به غرور ملی‌ام که این روزها چیز زیادی از آن باقی نمانده است، برخورد. ناخودآگاه، یادم به دیدار آخرین وزیر امور خارجه شوروی با امام خمینی افتاد که سال‌ها پیش فیلمش را از تلویزیون دیده بودم. ولی این بار، بر خلاف شاه که رنجشش هرگز التیام نیافت، کمی آرام شدم.
بخوانید شرح آن دیدار را از زبان علی‌اکبر ولایتی که در آن زمان، وزیر خارجه ایران بود:

امام خمینی در 11 دی ماه 1367 پیامی به گورباچف فرستاد و ضمن تبیین برخی مسائل و پیش‌بینی شکست کمونیسم، رهبر شوروی را به پذیرش اسلام دعوت کرد. اکنون وزیر خارجه و نماینده ویژه بزرگ‌ترین ابرقدرت شرق در راس هیات بلندمرتبه‌ای در جماران حاضر شده بود تا پیام گورباچف را که در پاسخ به پیام امام خمینی بود در اختیار رهبر ایران قرار دهد... معمول این است که می‌نشینند تا میزبان وارد شود اما قرارداد روس‌ها و اروپای شرقی این بود که اگر در اتاق یا سالنی وارد می‌شدند، نمی‌نشستند تا میزبان وارد شود. آقای شواردنادزه و همراهان وقتی وارد اتاق امام شدند، ننشستند و ایستادند تا امام بیاید. در همین حین حاج عیسی که چای می‌آورد، یک سینی چای آورد. آقای شواردنادزه و هیات همراه همین طور ایستاده و سرپا چای را از سینی برداشتند و نوشیدند. در این فاصله امام وارد شدند. امام لباس رسمی روحانیت به تنشان نبود. شب‌کلاه به سر داشتند. رسم امام این بود که در اتاق خودشان بدون عبا وارد می‌شدند. آن روز هم بدون عبا و عمامه وارد شدند و یک سره رفتند روی کاناپه نشستند. به هیچ وجه هم به آقای شواردنادزه و دیگران نگاه نکردند. این کار امام برای آقای شواردنادزه خیلی جدید و بدیع بود. امام نشستند. مرحوم حاج احمد آقا به من اشاره کردند که بگویید بنشینند و مطلبشان را بگویند یا بخوانند. من به آقای شواردنادزه موضوع را انتقال دادم. بعد از مختصر تعارفات، آقای شواردنادزه به خواندن نامه شروع کرد.
هنوز نامه آقای گورباچف به امام خمینی به پایان نرسیده بود که امام فرمودند: ایشان (آقای گورباچف) جواب من را ندادند. قریب به این مضمون خیلی کوتاه.
بعد هم تشریف بردند. آقای شواردنادزه همه آن صحنه برایش غریب بود.
به نظر من، امام خمینی خیلی حساب‌شده برخورد کردند. به هیچ عنوان به آقای شواردنادزه نگاه نکردند، هیچ اعتنایی نکردند. سر به پایین آمدند و رفتند. آقای ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه یکی از ابرقدرت‌های آن روز جهان بود. اما امام خمینی جوری برخورد کرد که گویی ما ابرقدرت هستیم و آن‌ها یک کشور جهان سومی هستند. برخورد امام طوری بود که آقای شواردنادزه را به تکریم و احترام و کرنش و تواضع وادار کرد...
آقای ادوارد شواردنادزه بعد از رفتن امام مدت طولانی بهت‌زده بود و نمی‌دانست چه کار بکند و انسجام رفتاری خودش را از دست داده بود. گاردش باز شده بود. چون رفتار امام را پیش‌بینی نکرده بود، بنابراین تا مدتی واکنش او واکنش وزیر خارجه اتحاد جماهیر شوروی نبود...

×××××××××××××××××××××××××
پی‌نوشت: خواهش می‌کنم آن چه را که خواندید، تبلیغ انتخاباتی از یک نامزد خاص برداشت نکنید، به شاه یا امام هم بد و بیراه نگویید. این پست فقط مقایسه‌ای بود که همین دیروز به ذهنم آمد و کمی آرامم کرد.
فیلم آن دیدار را می‌توانید در این‌جا ببینید.

   + سعید ; ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٤ فروردین ۱۳٩٢
comment نظرات ()

سال نو مبارک

شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل

نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد

×××××××××××××××××

خودم هم فکر نمی‌کردم زندگی مشترک تا این حد بر روند وبلاگ‌نویسی تاثیر بگذارد. بیشتر از یک ماه از آخرین به روز رسانی وبلاگ می‌گذرد و امروز هم نه از سر فرصت، بلکه به خاطر عرض تبریک نوروز، این پست را بارگذاری کردم. از خدا می‌خواهم سال جدید برای همه ما ایرانی‌ها در سایه دهش‌های ایزدی، سالی سرشار از سلامتی، کامیابی و کامروایی در همه زمینه‌ها باشد.

   + سعید ; ۸:۳٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٥ فروردین ۱۳٩٢
comment نظرات ()